Jest dobrze po północy, gdy mój ludzki pan mąż wpuścił mnie bez kolejki do łazienki, żebym mogła umyć zęby. Stoję więc w otwartej łazience ze szczoteczką umieszczoną w otworze gębowym, co mi nie przeszkadza nadawać.
— Nie mogę się już doczekać kiedy pojdę do fryzjera, kiedy znajdę pracę, kiedy pojedziemy do Polski ...
— Kiedy będziemy mieli większy domek, pomaga Fred.
— Zauważ, że zaczęłam od rzeczy najbardziej realnych ...
A jeszcze, przed północą Kaś Matka Kotom wysłała mi zdjęcie dokumentu z planami jej obydwu szczepień. Dzisiaj było pierwsze kłucie, druga dawka na samiutkim początku lutego. A potem fruuuu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.