134. Gloomy day.

Deszcz przez większość dnia podlewał nam nowo zasadzoną lawendę, nie narzekam więc na pogodę. Z telefonicznej rozmowy z Usz Fred dowiedział się w końcu (wszyscy się dowiedzieliśmy, bo to przecie tajemnica była do tej pory), dlaczego Wu jakiś czas temu został w trybie pilnym przeniesiony do szpitala. Myślałam o tym, nie mówiłam głośno, jakbym się bała zaklęć. Bzdury. Fakty to najbardziej uparta rzecz na świecie. Martwimy się o Wu bardzo, każde na swój sposób. Ja uczę się mówić językami i szukam po świecie żelu, który jest w zgodzie z moją twarzą (chyba po prostu poproszę mamę, żeby mi kupiła trzy butle Mixy i wysłała w paczce), Fred z marsową miną słucha Megadeth. Około szóstej trochę się rozpogodziło, więc pojechaliśmy na pół godziny na niebieską plażę, żeby nam urwało łby. Rysio większość dnia spędził w pościeli lub w oknie z miną "what a gloomy day". Po łazankach, uzbrojeni w kawę obejrzeliśmy czeskie Intymne oświetleniowych (1965). Kot zszedł z okna przy napisach końcowych. Zmrok.
___
Przepis na naleśniki.
Do pół litra mleka wbijam dwa jajka i wszystko roztrzepuję. Potem szklanka/półtorej szklanki mąki (zapomniałam ile), rozklepuję partiami, żeby uniknąć grudek. Dodaję wody, mineralna lub jakakolwiek, byle zimna (dzisiaj wyszło mi pół szklanki, im więcej mąki, tym więcej wody, na oko, po połączeniu ingrediencyj ciasto musi być mocno lejące). Na końcu sól do smaku (dzisiaj wrzuciło mi się pół łyżki). Nalewam na bardzo gorącą patelnię. Naleśniki z tego przepisu nadają się do krokietów, wtedy staram się je nalewać tak, żeby były jak najcieńsze (małą chochelką), a po upieczeniu od razu przykrywam, żeby nie schły (często robię krokiety dopiero następnego dnia, bo mi się nie chce tak długo grzebać w kuchni). Przy "cienkim" nalewaniu i niestandardowej patelni do pieczenia (nie do naleśników), wychodzi ich z tego przepisu 14-15. Dzisiaj wyszło mi 8 (przy dużej patelni i nastawieniu "whatever", w końcu robię naleśniki, żeby mi się mleko nie zepsuło). Teraz (po upieczeniu) to wydaje mi się, a nawet jestem pewna, że oryginalnie w przepisie miałam dwie szklanki mąki. Oh, well. Cztery weszły nam od razu, na ciepło, z drzżemem z czarnej porzeczki.