106. Oblężenie covidowe trwa.

Gdy Fred robił sobie śniadanie, poszłam na spacer. Ucelowałam idealnie, woda dopiero zbierała się do powrotu, na plaży wiatr był słaby, prawie no people i krajobraz zdominowany przez kupy piaskówek.

Do celu szłam standardowo przez osiedle, w drodze powrotnej skręciłam obok Strand Cottage (remont trwa) i gdzieś w jej okolicy zaczął nasilać się nieprzyjemny wiatr. Nad czerwonymi drzwiami trzeciej chaty też świeciło się światło, ktoś zjechał, dom żyje, i tylko chatka pomiędzy nimi dwiema zieje pustką okien. Pod koniec 45-minutowego spaceru kurtka była już niezbędna.

Byliśmy dziś na zakupach w mieście, Fred musiał stać jakiś czas w kolejce przed Tesco ze względu na normy zagęszczenia, prawie żywego ducha nie było za to w polskim sklepie do którego poszłam ja. Sąsiadów 70+ obowiązuje cocooning, tylko na chwilę widzieliśmy więc w drzwiach Katlin, i zajrzałam do Anny, żeby zapytać czy niczego jej nie brak, oczywiście pilnując dystansu 2m. Powiedziała mi, że jest chora od tego siedzenia w domu. Wcale się jej nie dziwię. Zadzwoniłam do rodziców, tata robi zakupy co drugi dzień, ale planuje co trzeci. Żeby pozostać w czeskim klimacie, wieczorem był Dobry wojak Szwejk (1957). Każda martyrologia jest o tym samym.