576. Zwykły czwartek.

Rano spełniłam swoje marzenie o paście jajecznej na śniadanie. 

Wczoraj koparka usunęła krzaczory przy ogrodzie Judżina, czyli jedną z Rysiowych skryt. To kolejne "ptaszkowe" miejsce, którego pewnie będzie kotu brakowało.

Fred wrócił z Kilkenny około trzeciej na ranem i prosił mnie o pobudkę o 11:30, ale wstał znacznie wcześniej. Po śniadaniu chciałam pójść nad morze, a ponieważ Ryszard nie odpuścił mi rundki po dzielnicy, miałam okazję zauważyć że jest ospały i może coś go boli. Z takimi nowinami Fred był na nogach zanim zdążyłam dojść do plaży.

Morze ciche i odległe. Zgrubiałe trawy wyrzucone przez wczorajszy przypływ powoli bieleją na słońcu. Po parkingu przyczep śmigał rowerem 5-latek w koszulce w dinozaury, który wybudził mnie swoim Hello! z zadumy. Dzień z nieco zamglonego zamienił się po południu w regularne, gorące lato.

Zanim Kochany wyjechał do Carlow, przyszła do nas paczka, prezent od niego dla mnie. Cztery koszulki: dwie z czarnej wiskozy z zimnym ramiączkiem (pierwsza z motywem jęzora Rolling Stones, druga z meksykańskim kotem-szkieletorem firmy Full Volume), czarny, bawełniany top bez rękawów z logiem Bowiego, Rebel Rebel (Gildan) i regularny, bawełniany T-shirt w kolorze spranej ciemnej zieleni z motywem Skeleton Lovers (Outer Vision). Wszystko to kochany kupił na stronie EMP. Bardzo, bardzo!

Jeszcze, gdy wracałam ze spaceru Katlin powiadomiła mnie, że to dzisiaj jest godzina 0. Była trochę obsuwa w czasie, ale brązowy beetle przyjechał na gigantycznej lawecie i ostatnie kilkaset metrów zrobił na swoich własnych kółkach.

Poza tym zwykłości. Skończyłam piąty sezon MM (w brytyjskich kryminałach obowiązkowo jest odcinek rozgrywający się w szkole dla chłopców), doczytałam do końca Finn Family Moomintroll (Sort of Books, 2017) przenosząc się z Muminkami do końca sierpnia, podlałam kwiaty. Podminowałam się wiadomością od Anny, że dzisiaj jest u nas prawie tysiąc nowych zachorowań, ale tylko chwilowo. Jest jak jest, frack it.