Rybio-słony zapach i silniejszy wiatr, pomimo tego szło mi się szybko i lekko. Spotkałam młodą mewę, która chyba nie może latać (uszkodzone skrzydło, może wyżywi się zostając przy brzegu, bo innej pomocy dla dzikiego ptaka nie ma — uciekała ode mnie na piechotę, a gdy zainteresował się nią jeszcze jeden spacerowicz, zwodowała się na chwilę, żeby go zgubić) oraz tego nieszczęśnika:
Głuptak. Przy wydmie zauważyłam też sporo głośno gadających ostrygojadów, widać ruszył sezon jesiennych przelotów i zbierania się w towarzyskie stada.
Fred przez część dnia przemieszczał się z lubelskiego do opolskiego. Ciocia Ce była niepomiernie zdumiona, że nie przyjechałam z Fredem (bo my jak te bliźniaki syjamskie). W czasie mężowskiej nieobecności bardzo odeszłam od naszego typowego menu — dzisiaj znowu fasolka, pieczarki, brokuły, kefir, i chyba ogólnie jem mniej, co mi akurat odpowiada. Ponieważ Anne krygowała się przed przyjęciem pieniędzy za pomoc, zaprosiłam ją na jutrzejszy lunch. Skrobię po finansowym dnie (poranna wycieczka kosztowała mnie 90 juro), ale i tak się na to cieszę. Wieczór spokojny i ciepły, więc, żeby było po równo, zepsuł się zamek w drzwiach i podgrzewacz wody w prysznicu (odpowiedni poziom wkurwu był, więc zdjęcia zrobione i plan pójścia do biura też jest).
Kochany zapodał mi taką nowinę, że Usz ze swoim Miłym już na poważnie rozważają możliwość emigracji z Polski. Pracują, płacąc podatki finansują ten bajzel, więc nie tylko się nie dziwię, ale kibicuję. Na wieczór trzeci odcinek Spraw Inspektora Morse'a. I sama nie wiem, strasznie to było jakieś takie pierdołowate i stare. Jak się Morse nie poprawi w następnym odcinku, to zrywam z nim, trudno.



Czyli nie tylko w Polsce korzystanie z usług weterynarza to drogie hobby?
OdpowiedzUsuńNie nazwałabym tego hobby, skoro poprawia dobrostan.
Usuń