742. Aaargh!

Dzień zaczął się bardzo spokojnie. Maksio wybierał się do weterynarza, wykorzystałam sytuację, żeby pojechać do miasta, zajrzeć do banku i kupić kosmetyki w Rossmannie. Zamówiliśmy też obiad na wynos u ulubionego chińczyka. Po posiłku na chwilę wyszłam na spacer po ogrodzie z wszędobylskim Mruczysławem, który uwielba towarzyszyć w nadzorowaniu, zazwyczaj plącze się wtedy pod nogami i jest z tego powodu bardzo zadowolony.

 

A potem dostałam maila z informacją, że w samolocie leciała osoba zarażona covidem, więc powinnam niby być na kwarantannie. Najwyraźniej pani z sanepidu nie bardzo wiedziała, co ma ze mną zrobić — miałam tzw. obiekcje, a pana kerownika już nie było na służbie. Jutro się zobaczy. Czyli suspens jest, głównie dlatego, że czytam przepisy i widzę, że w grudniu zmieniły się na dające większe uprawnienia sanepidowi. Mogą zdecydować, co chcą, a że wiem, co takie postawienie sprawy znaczy dla Polaka-chłopa pańszczyźnianego (w końcu pracowałam w szkole), to się trochę zdenerwowałam. Ach, na pocieszkę jem słodycze i oglądam Poirot (1.7, kolejny fajny odcinek, Problem at Sea), małżonek dzwoni z kuchni Ka&Jot, więc mogę pokazać ich psu Malinkę, do tego jest jeszcze Vabank 2 i krem do stóp.