50. W gościach.

Zerwaliśmy sie bladym świtem, żeby ruszyć w podróż. Rano tylko herbata (po wczorajszym słabym dniu nie chciało mi się nic). Dzień na wyspie i w Polsce był słoneczny, lecąc nad Howth bardzo wyraźnie widzieliśmy latarnię Baily, a dolatując do Lublina San wpadający do Wisły. Zapomniałam różu, to i mam nowy, kupiony w strefie , 320 rouge profond Chanel. Po trzynastej Kaś Matka Kotom odebrała nas z lotniska i zawiozła do tych dwóch gentlemanów:

Leoś i Kacperek. Gospodyni uraczyła nas symfonią dla zmysłów — zupą dyniowo-batatową z rozmarynem i innymi cudami, oraz czarnymi wstążkami z robaczkami, o ciastach nie wspomnę, bo wciągnęłam ino odrobinkę z powodu przekroczenia pojemności. 

Łaski pełni zobaczyliśmy świetliste chmury nad Azotami dopiero po ósmej wieczorem. Nowa Aleksandria. U teściów po herbatce, rozmowa przy stole i lulu. Chyba oboje zastanawiamy się co tam porabia Ryś. 

(czas lokalny 22:55)