___
edit 21:27 Obiecuję sobie, że pójdę spać wcześniej niż zwykle. Byliśmy nad morzem, w zawiesistym powietrzu pełnym duszących zapachów. Najpierw spacer miał być w całości nożny, ale oczywiście kot wypuścił się za nami. Po małej rundce z Rysiem, wskoczyliśmy do samochodu, żeby podjechać na otwarty już parking nad morzem.
Oczywiście zapomnieliśmy o samochodzie na parkingu w drodze powrotnej, na szczęście nie wracaliśmy z daleka. Przy tej okazji zagadał do nas wielki jak góra facet bez prawego oka, którego widujemy od czasu do czasu. Rak w 1990. Ale życie jest dobre, akurat jego kilkuletni syn odnalazł pieska, którego szukali od dwóch dni. To był dzień miłych rozmów, z Anną (też się ucieszyła, że Cyklop znalazł pieska), z Anne (przy sadzeniu kwiatków). Nie wszystka zielenina poszła do ziemi, bez paniki, mamy czas. Rysio nie wiedział dzisiaj, co ze sobą zrobić, wlazł sąsiadom na ich ślicznie wypolerowany samochód i widziałam przez okno, jak Katlin bierzała ze szmatką w ręce, żeby natychmiast skontrolować szkody. Faux pas. Poza tym łagodnie. I jakoś tak padam ... ze zmęczenia.
No tak, Fred śpi, a ćma nie śpi tylko zasuwa. Wsuwa. Usuwa. Wszystko jedno. A mógłby wstać i przywalić francy.
OdpowiedzUsuńTylko że, krzaczki w Polsce, Fred w Irlandii. Niemniej, koncepcja jest słuszna ;)
UsuńNa Mazurach też szarość i deszcz od rana.
OdpowiedzUsuńU nas, zanim po południu nie pojawił się wiatr, było bajkowo.
UsuńTylko tak się zdaje, że spokojny dzień. W rzeczywistości wypełniony po brzegi! :)
OdpowiedzUsuń